Thermodynamica is een tak van de natuurkunde die zich bezighoudt met warmte, arbeid en temperatuur en hun relatie tot energie, entropie en de fysische eigenschappen van materie en straling. Het gedrag van deze grootheden wordt beheerst door de vier wetten van de thermodynamica, die een kwantitatieve beschrijving geven aan de hand van meetbare macroscopische fysische grootheden, maar die door de statistische mechanica kunnen worden verklaard in termen van microscopische bestanddelen. Thermodynamica is van toepassing op een grote verscheidenheid van onderwerpen in wetenschap en techniek, met name fysische chemie, biochemie, chemische technologie en werktuigbouwkunde, maar ook op andere complexe gebieden zoals meteorologie.

De tweede wet van de thermodynamica, ook wel Tweede Hoofdwet genoemd, is een fundamentele wetmatigheid gebaseerd op de volgende elementaire macroscopische waarnemingen:

• warmte stroomt van nature van warme naar koude gebieden en nooit spontaan van koud naar warm.
• arbeid kan wel volledig in warmte, maar omgekeerd kan warmte nooit volledig in arbeid worden omgezet (dit feit werd met name ontdekt bij de ontwikkeling van de stoommachine)

In de tweede helft van de 19e eeuw, toen het bestaan van atomen en moleculen steeds meer bevestigd werd, ontdekte men dat deze macroscopische eigenschappen in wezen zijn terug te voeren tot microscopische eigenschappen, namelijk de chaotische beweging van grote aantallen moleculen of atomen. Met behulp van de statistische mechanica, die vooral door Gibbs en Boltzmann werden ontwikkeld, kon deze hoofdwet worden geherformuleerd in termen van waarschijnlijkheid van de bewegingstoestand van grote aantallen moleculen. Temperatuurverschillen binnen één systeem worden van nature afgevlakt door dissipatie van kinetische energie door onderlinge botsingen van moleculen, die uiteindelijk leiden tot een evenwichtstoestand. Nauw hiermee verbonden is het begrip entropie als maat voor de waarschijnlijkheid van een verdeling van microtoestanden, waarbij de evenwichtstoestand de toestand met maximale entropie is.

Deze wet betekent ook dat zelforganisatie in een chaotisch systeem alleen mogelijk is als er energie van buiten het systeem wordt toegevoegd.

03-jan 2019 De nieuwe Democratische meerderheid die donderdag de macht overneemt in het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden is, naast andere quixotische inspanningen, van plan om de wetten van de thermodynamica in te trekken.

Dat is de implicatie van inspanningen om een “Green New Deal” aan te nemen, het programma dat wordt voorgestaan door eerstejaars Rep. Alexandria Ocasio-Cortez (D-NY), die beweert dat haar plan miljoenen nieuwe banen zal creëren en de VS binnen slechts tien jaar naar 100% hernieuwbare energiebronnen zal brengen.

Het is belangrijk om te begrijpen hoe absurd die bewering is.

Californië, veruit de meest ambitieuze staat in termen van klimaatveranderingsbeleid, heeft vorig jaar een wet aangenomen die van zichzelf eist dat het tegen 2045, meer dan 25 jaar vanaf nu, op 100% hernieuwbare energie is overgeschakeld – en het heeft geen idee hoe het dat moet doen. (Wind- en zonne-energie tellen mee voor het doel, maar de wet, SB 100, ontmoedigt in feite hydro-elektrische energie, waarvoor dammen moeten worden gebouwd waar milieuactivisten niet van houden).

Het probleem is niet alleen dat wind- en zonne-energie nog steeds duurder zijn dan energie uit traditionele fossiele brandstoffen – die schoner en efficiënter zijn geworden naarmate onze economie is overgeschakeld op aardgas, deels dankzij de hydraulische fracturering (“fracking”) waar veel “progressieve” Democraten zich tegen hebben verzet. Het probleem is ook dat er gewoon niet genoeg energie in hernieuwbare energiebronnen zit voor onze behoeften, vooral nu de Amerikaanse economie blijft groeien.

De wetten van de thermodynamica stellen onder meer dat energie niet kan worden gecreëerd of vernietigd, en dat de entropie in het universum altijd toeneemt en nooit afneemt.

Wat dit alles in praktische termen betekent, volgens wetenschapper Lindsey Leveen, is dat “niets gratis is,” en dat het niet uitmaakt wat politici als Al Gore beloven, er is geen manier om genoeg energie uit hernieuwbare energiebronnen te persen, of op te slaan in batterijen, om fossiele brandstoffen volledig te vervangen.

Voorstanders van de “Green New Deal” beweren dat we de doelstellingen ervan kunnen bereiken als we er evenveel energie in steken als we deden bij de maanlanding of het Manhattan Project. Maar we wisten in die gevallen, vanaf het begin, dat de wetenschap zou werken. De maanlanding en de atoombom waren technische problemen. De Green New Deal is een wetenschappelijk probleem, of beter gezegd een thermodynamisch probleem. Hoe hard we het ook proberen, we zullen tijd en geld verspillen.

Dat wil niet zeggen dat alle nieuwe groene technologieën een verspilling zijn. Sommige zijn bescheiden succesvol geweest. Maar de “Green New Deal” houdt zich niet echt bezig met het soort incrementele verbeteringen dat mogelijk zou kunnen zijn. Het is gericht op gecentraliseerde planning voor de hele economie, het implementeren van socialistische economie met het voorwendsel van een milieucrisis. Zoals Breitbart News heeft opgemerkt, is dit geen nieuw idee: het dateert van Barack Obama, en eigenlijk van Karl Marx.

Dat is precies waarom links – zogenaamd de partij van de “wetenschap” – dol is op het idee. Het is de oude, ranzige socialistische wijn in glanzende nieuwe groene flessen.

En het is blijkbaar een wigpunt in de Democratische politiek. HuffPost publiceerde donderdagochtend een opiniepeiling waarin werd gesuggereerd dat het verzet tegen de “Green New Deal” “een populaire Democratische wetgever haar baan zou kunnen kosten” in een voorstedelijk congresdistrict in New York’s Long Island, waar de Democraten het idee wel zien zitten.

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: Democratische kiezers vragen of ze iets steunen dat de “Green New Deal” heet, is als de scène in Crazy People waarin Dudley Moore de gevangenen in een gesticht vraagt wie er brandweerwagen wil worden, en ze allemaal hun hand opsteken.

De “Green New Deal” is een goed merk, een combinatie van twee dingen waar Democraten op geconditioneerd zijn om van te houden. Maar het kan niet werken tenzij de Democraten de wetten van de thermodynamica herroepen. Veel succes daarmee.