Lions club

Een Lions Club is een charitatieve club waarvan de leden op vriendschappelijke basis samenwerken, dus zonder politieke, godsdienstige of beroepsmatige verbondenheid. Deze serviceclubs maken deel uit van de wereldwijde associatie Lions International.

Een Lions Club (ook wel aan elkaar geschreven als lionsclub) is een charitatieve club waarvan de leden op vriendschappelijke basis samenwerken, dus zonder politieke, godsdienstige of beroepsmatige verbondenheid. Deze serviceclubs maken deel uit van de wereldwijde associatie Lions International. Op vrijwillige basis ontplooien de leden initiatieven voor een betere samenleving. Wereldwijd telt de organisatie bijna 1,35 miljoen leden, waarmee ze ’s werelds grootste serviceorganisatie is. 192 landen tellen tezamen ruim 46.000 clubs. Voor personen in de leeftijdscategorie van 20 tot 35 jaar zijn er de Leo Clubs.

Inhoud

Ontstaan

De eerste serviceclubs werden rond 1900 in de Verenigde Staten opgericht door mannen die zich inzetten voor goed burgerschap. Dit waren veelal ‘businessman’s circles’. Het was Melvin Jones (Fort Thomas (Arizona), 13 januari 1879 – Flossmoor (Illinois), 1 juni 1961) die in 1917 in Dallas (Texas) een groot aantal van die kringen bundelde tot de Association of Lions Clubs vanuit het idee dat een grote groep invloedrijke zakenmannen een machtig potentieel kan vormen in het belang van een betere samenleving. Toen ook in Canada Lions Clubs werden opgericht, werd de naam veranderd in The International Association of Lions Clubs, tegenwoordig kortweg Lions International. Na de Eerste Wereldoorlog werden ook Lions Clubs buiten Noord-Amerika opgericht.

Motto

Het internationale motto bij die activiteiten luidt “We serve”. Vanuit die gedachte dragen Lions oplossingen aan voor problemen in de samenleving. Het gaat dan bijvoorbeeld om het realiseren van medische voorzieningen voor blinden, het terugdringen van diabetes, of het ondersteunen van scholen en ziekenhuizen. Nederlandse Lions richten zich vaak op het creëren van sportmogelijkheden voor kansarme kinderen, het organiseren en begeleiden van vakanties voor zieken en gehandicapten, financiële ondersteuning van Cliniclowns, de Zonnebloem, Villa Pardoes, Ronald McDonaldhuizen, et cetera.

Autonomie en samenstelling

Elke club opereert autonoom en bepaalt zelf hoe zij inhoud geeft aan de doelstellingen. Inbreng van (nieuwe) leden is daarbij essentieel omdat de synergie van gebundelde vaardigheden en inzet groter is dan de mogelijkheden van een enkel individueel lid. Nieuwe leden worden voorgedragen door minimaal twee reeds zittende leden. Het profiel van een club wordt mede bepaald doordat vaak niet meer dan twee leden uit eenzelfde beroepsgroep in een club mogen zitten.

Nederlandse Lions Clubs

De eerste Nederlandse Lions Clubs waren Amsterdam 1 Host (1951), Den Haag 1 (1952) en Rotterdam Host (1953). Nederland telt inmiddels zo’n 400 Lions Clubs met 11.500 leden, waarbij sinds de jaren 80 ook steeds meer vrouwen Lion worden. Om geld in te zamelen organiseren de Lions onder andere sportieve of culturele evenementen, bridgedrives, antiek- en curiosaveilingen, boekenmarkten en zeilwedstrijden die jaarlijks zo’n 7 miljoen euro opleveren. Daarnaast wordt er ook veel tijd en energie gestoken in immateriële dienstverlening.

Leo Clubs

Zowel studenten als werkenden in de leeftijd van 20 tot 35 jaar kunnen zich verenigen in een Leo Club, waarbij Leo staat voor Leadership, Experience en Opportunity. Voor het organiseren van activiteiten worden binnen de Leo Club commissies gevormd met afzonderlijke taken. Jonge leden krijgen zo de kans om organisatietalent te ontwikkelen. Elke Leo Club wordt gesponsord door een of meer Lions Clubs, zonder er deel van uit te maken. De Nederlandse Leo Clubs maken deel uit van Lions Clubs International en zijn verenigd in de Vereniging Leo Clubs Nederland. Internationaal zijn er 5500 Leo Clubs met ongeveer 140.000 leden.

Doelstellingen Lions Clubs International

Lions worden aangemoedigd dienstbaar te zijn aan de gemeenschap, zonder oogmerk van persoonlijke materiële voordelen. De internationale doelstellingen zijn:

  • Lions streven naar een klimaat van onderling begrip tussen de volkeren van de wereld.
  • Zowel privé als in beroep hanteren Lions hoge ethische en morele normen.
  • Ze bevorderen zo mogelijk de beginselen van goed overheids-bestuur en burgerzin.
  • Lions tonen actieve belangstelling voor het maatschappelijk, cultureel, sociaal en moreel welzijn van de gemeenschap.
  • Lionsclubs werken aan de onderlinge verbondenheid in vriendschap, kameraadschap en wederzijds begrip.
  • De clubs bieden een ontmoetingsplaats voor vrije gedachtewisseling over zaken van openbaar belang. Daarbij worden discussies over partijpolitieke en religieuze opvattingen bewust uitgesloten.

Project Artichoke

Project ARTICHOKE (ook Operatie ARTICHOKE genoemd) was een project van de Central Intelligence Agency (CIA) dat onderzoek deed naar ondervragingsmethoden.

Voorafgegaan door Project BLUEBIRD, ontstond ARTICHOKE officieel op 20 augustus 1951 en werd uitgevoerd door het Office of Scientific Intelligence van de CIA. Het primaire doel van Project ARTICHOKE was om te bepalen of een persoon onvrijwillig kon worden overgehaald tot het uitvoeren van een daad van poging tot moord. Het project bestudeerde ook hypnose, gedwongen morfineverslaving (en daaropvolgende gedwongen ontwenning) en het gebruik van andere chemicaliën, waaronder LSD, om amnesie en andere kwetsbare toestanden in proefpersonen te veroorzaken.

Project ARTICHOKE leidde tot Project MKUltra, dat in 1953 van start ging.

Het project

ARTICHOKE was een geestcontroleprogramma dat informatie verzamelde samen met de inlichtingendivisies van het leger, de marine, de luchtmacht en de FBI. Bovendien werd de reikwijdte van het project geschetst in een memo van januari 1952 waarin werd gevraagd: “Kunnen we de controle over een individu zover krijgen dat hij tegen zijn wil en zelfs tegen fundamentele natuurwetten, zoals zelfbehoud, ons bieden zal?”

Project ARTICHOKE was de geheime codenaam van de Central Intelligence Agency voor het uitvoeren van interne en overzeese experimenten waarbij LSD, hypnose en totale isolatie werden gebruikt als vormen van fysiologische intimidatie voor speciale ondervragingen van menselijke proefpersonen. Aanvankelijk gebruikten agenten cocaïne, marihuana, heroïne, peyote en mescaline, maar ze zagen steeds meer LSD als de meest veelbelovende drug. De proefpersonen die dit project verlieten, werden beslagen met geheugenverlies, wat resulteerde in gebrekkige en vage herinneringen aan de ervaring. In 1952 werd LSD steeds vaker aan onwetende CIA-agenten gegeven om de effecten van de drug op nietsvermoedende mensen vast te stellen. Eén record vermeldt dat een agent 77 dagen lang aan de LSD werd gehouden.[10]

ARTICHOKE onderzocht de mogelijkheden van knokkelkoorts en andere ziekten. In een vrijgegeven memo van ARTICHOKE staat: “Niet alle virussen hoeven dodelijk te zijn… het doel omvat die virussen die werken als korte- en langetermijnincapaciterende agentia.”

De CIA betwistte welke afdeling de operatie zou overnemen. Uiteindelijk werd besloten dat een agent van de onderzoeksstaf van de CIA, voormalig brigadegeneraal van het Amerikaanse leger Paul F. Gaynor, er toezicht op zou houden. De CIA probeerde controle te krijgen over wat zij beschouwde als de “zwakkere” en “minder intelligente” segmenten van de samenleving of voor potentiële agenten, overlopers, vluchtelingen, krijgsgevangenen en anderen. In een CIA-rapport staat dat als hypnose slaagde, moordenaars konden worden gecreëerd om “een prominente [bewerkte] politicus of indien nodig, [een] Amerikaanse ambtenaar te vermoorden.” De overzeese operaties vonden plaats op locaties in heel Europa, Japan, Zuidoost-Azië en de Filippijnen. Teams werden samengesteld om deze operaties te leiden en hen werd verteld om “op de overzeese bases operationele experimenten uit te voeren waarbij vreemdelingen als proefpersonen werden gebruikt
Bron: wikipedia