is een techniek uit de alternatieve geneeskunde waarvan de voorstanders geloven dat patronen, kleuren en andere kenmerken van de iris als diagnosemiddel kunnen dienen om ziekten en functionele verstoringen in het lichaam vast te stellen.
Beoefenaars van deze methode vergelijken waarnemingen in de iris met een iriskaart die de iris opdeelt in verschillende gebieden die op hun beurt elk met een deel van het menselijk lichaam corresponderen. Op deze manier zou te zien zijn of bepaalde organen of systemen in het lichaam ontstoken, te actief, verstoord of in goede conditie zijn. Irisdiagnostiek is daarom uitsluitend een diagnostisch hulpmiddel en geen geneeswijze.
Binnen de medische wetenschap wordt irisdiagnostiek door de meeste wetenschappers als pseudowetenschappelijk of zelfs als kwakzalverij gekenschetst, aangezien empirisch bewijs en theoretische onderbouwing ontbreken.
als het oog een indicatie is van je gezondheid en daardoor veranderlijk…wat heeft dat dan met identificatie te maken, zoals een vingerafdruk. Of is het gewoon om de gezondheid te lezen van elk individueel
Iris-scanning is een biometrische identificatietechnologie die de unieke, complexe patronen van de gekleurde ring (iris) in het oog vastlegt om de identiteit te verifiëren. In tegenstelling tot retinale scanning, waarbij nauw contact met de achterkant van het oog nodig is, maakt irisherkenning gebruik van nabij-infraroodlicht om de iris van een afstand in beeld te brengen. Dit maakt het een niet-invasieve en uiterst nauwkeurige methode met een percentage valse overeenkomsten van ongeveer 1 op 10 miljoen.