Het is een algemeen bekend symbool van de vrijmetselarij. Zowel het vierkant als de passer zijn werktuigen van architecten en worden in Vrijmetselaarsrituelen gebruikt als emblemen om symbolische lessen te geven. Het wordt vaak gezien met de letter “G” in het midden, die staat voor “geometrie”, een krachtige wetenschap die helpt de mysteries en wonderen van de natuur te ontrafelen.
Volgens de oude traditie staat de letter “G”, geplaatst in het midden van het symbool, voor God en Geometrie. Geloof in God is de eerste vereiste om vrijmetselaar te worden; geen enkele atheïst kan lid worden van deze oudste, grootste en meest erkende broederlijke organisatie ter wereld.
Het kompas (om cirkels te trekken), vertegenwoordigt het rijk van de geestelijke eeuwigheid. Het is het symbool van het bepalende en begrenzende principe, en ook van oneindige grenzen.
De hoek meet het vierkant, het symbool van de aarde en het rijk van het materiële. Het vierkant leert ons onze handelingen in het kwadraat te plaatsen ten aanzien van de gehele mensheid, is tevens het embleem van de Meester van de Loge omdat het het eigenlijke vrijmetselaarsembleem is van zijn ambt. Het vierkant vertegenwoordigt ook eerlijkheid, evenwicht, stabiliteit, en geeft een basis om op te bouwen.
Samen vertegenwoordigen het kompas en het vierkant het samenvallen van materie en geest en het samenvallen van aardse en geestelijke verantwoordelijkheden. Als meetinstrumenten staan de instrumenten voor oordeel en onderscheidingsvermogen.

Het is het meest iconische symbolische embleem van de vrijmetselarij. Het is het unieke insigne van een vrijmetselaar en het wordt beschouwd als een werktuig. Er wordt gezegd dat het eervoller is dan de Romeinse Adelaar of het Gulden Vlies, het Vrijmetselaarsschort is letterlijk, het insigne van een Vrijmetselaar dat met hem wordt meegedragen naar het volgende bestaan. In poëzie en proza gevierd, is het Lamsvel Schort het eerste geschenk van de Vrijmetselarij aan een kandidaat, en aan het einde van de pelgrimstocht van het leven, wordt het op zijn stoffelijk overschot gelegd en met zijn lichaam in het graf begraven.
Dit insigne symboliseert de regeneratie of een nieuw leven. Het verwijst naar het “zuivere hart”.
Het gaat terug tot de tijd van de werkende vrijmetselarij toen de metselaars een lange schort van dik leer droegen om hen te beschermen tegen splinters; van steen en slagen van hun gereedschap. Als beschermend kledingstuk symboliseert het schort hard werken en tegelijkertijd helpt het de sterke band van het behoren tot dezelfde broederschap te scheppen en in stand te houden.
Men zegt dat het schort verwijst naar het “zuivere hart”, de handschoenen – naar de “schone handen” en beide worden in verband gebracht met de zuivering, die – in de vrijmetselarij – altijd werd gesymboliseerd door de wassing, die voorafging aan de oude inwijdingen in de heilige Mysteriën.

De vrijmetselaarshandschoenen symboliseren de “Werken van de Handen”. De handschoenen die de kandidaat voor zichzelf krijgt, zijn bedoeld om hem te leren dat de handelingen van een vrijmetselaar even zuiver en smetteloos moeten zijn als de handschoenen die hem nu worden gegeven. In Europa worden zij aan de kandidaten gegeven tegelijk met het schort; hetzelfde gebruik heerste vroeger in Engeland; nu (in Europa en Amerika) zijn de handschoenen niet betrokken bij de ceremonie, maar worden zij gedragen als een deel van de vrijmetselaarskleding. De traditie van de handschoenen is zeer oud. In de middeleeuwen werden handschoenen gedragen door metselaars om hun handen te beschermen tegen de gevolgen van hun werk. Édouard Didron (1836-1902), een Franse glas-in-lood kunstenaar en kunstschrijver, schreef:
In het jaar 1331 kocht de Chatelan van Villaines, in Duemois, een aanzienlijke hoeveelheid handschoenen om aan de werklieden te geven, om, zoals men zegt, “hun handen te beschermen tegen de steen en de kalk”.
In oktober 1383, zo verneemt hij uit een document uit die tijd, werden drie dozijn paar handschoenen gekocht en uitgedeeld aan de metselaars toen zij met de bouw van de Chartreuse van Dijon begonnen.
In de vrijmetselarij was het gebruik ervan bedoeld om – net als de schort – de noodzaak van reinheid van leven aan te geven

Hij vertegenwoordigt de tempel van de mensheid, de kennis en de verbetering; het symbool van het doel en tegelijkertijd van de vrijmetselaarsbond zelf. Het is het pad naar het goddelijke. In de traditie van de vrijmetselarij is deze tempel een schakel in de vroeg-christelijke kabbala en het hermetische denken.
Velen geloven dat de filosofie direct verbonden is met het verleden, heden en de toekomst van de Vrijmetselarij en met de Tempel van Koning Salomo.
Tempelverering wordt beschouwd als vooruitgang naar spirituele verheffing. Er is een verschil tussen een materiële en een geestelijke tempel die in ons hart moet worden gebouwd en als de woonplaats van God moet worden beschouwd.

Het is een krachtig symbool dat al honderden jaren, zo niet langer, wordt gebruikt. Sommige geleerden voeren de geschiedenis terug tot het oude Egypte en het Oog van Horus. Het symbool is een belangrijk christelijk symbool geweest dat vaak te vinden is op glas-in-lood ramen van kerken.
In de Verenigde Staten wordt het Oog van de Voorzienigheid vaak in verband gebracht met samenzweringen, de Illuminati, het Vaticaan, en de Vrijmetselaars, die het symbool in 1797 openlijk begonnen te gebruiken. Het alziend oog van God en is een herinnering dat de gedachten en daden van de mensheid altijd door God (die in de Vrijmetselarij de Grote Architect van het Universum wordt genoemd) worden gadegeslagen.
Gewoonlijk heeft het Vrijmetselaarsoog van de Voorzienigheid een halfronde glorie eronder en is (soms) omsloten door een driehoek.
Lees meer over het Oog van de Voorzienigheid

Ashlar ruw en Ashlar perfect zijn niet zomaar twee stukken steen, maar een duidelijke voorstelling van wat we hebben en wat we hopen te worden. Zij symboliseren het morele en spirituele leven van de mens.
Aslieren zijn een voorstelling van het zeer mooie symbool. De ruwe en volmaakte asbaren staan in dezelfde verhouding tot elkaar als onwetendheid tot kennis, dood tot leven, en licht tot de duisternis. Aslar ruw (ruwe, natuurlijke steen), die metselt, is een symbool van de natuurlijke staat van onwetendheid van de mens en een symbool van de profane wereld. Ashlar perfect is al voorbereid (gehouwen, vierkant, gepolijst en glad) en als zodanig wordt het gebruikt in het gebouw. Het is een symbool van de staat van volmaaktheid die door middel van opvoeding wordt bereikt.
In wezen betekent het in de Vrijmetselarij dat een man, die begint als Ruwe Aslar (een onvolmaakte steen), door middel van onderwijs en het verwerven van kennis de staat van zijn geestelijk en moreel wezen verbetert en wordt als Volmaakte Aslar en de uiteindelijke reis maakt naar de Boven-Grootloge. Hij kan een reputatie achterlaten als een wijze raadgever, een steunpilaar van kracht en stabiliteit, een Volmaakte Aslar waaraan jongere Vrijmetselaren de juistheid en waarde van hun eigen bijdrage aan de Vrijmetselaarsorde kunnen toetsen.

Arbeid is geen straf, maar de noodzaak en de edelmoedigheid, die een betere samenleving tot stand brengt. Dit is ook de reden waarom Vrijmetselaren verschillende symbolen, die werktuigen voor arbeid voorstellen, op het kleed dragen.
Door te werken toont een man eerbied en waardering voor God. Het uitvoeren van goed opgedragen taken is de hoogste plicht van een mens en arbeid moet een mens het grootste geluk en innerlijke bevrediging geven. Voor vrijmetselaars is arbeid aanbidding.

Een van de werkinstrumenten van een Ambachtsgenoot. Het is een symbool van de gelijkheid van stand van alle mensen voor God.
De waterpas meet de waterpasheid van horizontale oppervlakken. Het herinnert de Vrijmetselaars eraan dat zij allen hun leven leiden op het niveau van de tijd.

“De vlammende ster in onze Loges, zeiden we al, vertegenwoordigt Sirius, Anubis, of Mercurius, Bewaker en Gids der Zielen. Onze oude Engelse broeders beschouwden het ook als een embleem van de Zon. In de oude lezingen zeiden ze: “De stralende ster of glorie in het midden verwijst naar de grote lichtbron, de zon, die de aarde verlicht en door haar geniale invloed zegeningen aan de mensheid geeft…
“Van de vlammende ster in het midden wordt gezegd dat het “een embleem is van de Goddelijke Voorzienigheid, en een herinnering aan de ster die verscheen om de wijzen uit het Oosten naar de geboorteplaats van onze Heiland te leiden.” Hij zegt verder: “De stralende ster of heerlijkheid in het midden verwijst naar het grote licht, de zon, die de aarde verlicht en door haar weldadige invloed zegeningen over de mensheid verspreidt”. In dezelfde lezingen noemden zij het ook, een embleem van Voorzichtigheid.”
Het woord Prudentia betekent, in zijn oorspronkelijke en meest volledige betekenis, Vooruitziendheid; en dienovereenkomstig wordt de Vallende Ster beschouwd als een embleem van Alwetendheid, of het Alziend Oog, dat voor de Egyptische Ingewijden het embleem van Osiris was…”

Licht is een belangrijk vrijmetselaarssymbool dat waarheid en kennis vertegenwoordigt. Wanneer een kandidaat de inwijding doorloopt en de waarheden van de vrijmetselarij begrijpt, wordt hij als verlicht beschouwd. Hoewel vele oude beschavingen de zon vereerden, is het licht van de vrijmetselaar niet materieel maar een voorstelling van kennis.
De term gaat terug op het Sanskriet ruc, dat ‘schijnen’ betekent.

Het is een symbool van eeuwigheid (ceder is een langlevende en krachtige boom die tot 40 m hoog kan worden, uit de dennenfamilie). De vrijmetselarij staat vaak symbool voor de Libanese ceder uit het Libanongebergte (cedrus libani, ceder van Libanon), die wordt beschouwd als de nationale boom van Libanon en voorkomt op de Libanese vlag, die ook wel het “cederland” wordt genoemd.
Deze ceder werd gebruikt voor de bouw van de Tempel van Jeruzalem (3 Koningen 5,6,7) en de Ark van het Verbond.
Hij wordt vaak genoemd in de Bijbel, en hij komt vaak voor in vrijmetselaarslegenden, vooral voor hogere rangen.

Voor Vrijmetselaren is Acacia een symbool van de onsterfelijkheid van de ziel. Door zijn altijd groene en onveranderlijke aard herinnert deze heilige plant een mens eraan dat wij allen zullen streven naar een beter spiritueel pad in onszelf. Onze spiritualiteit is als een emanatie van de Grote Architect van het Universum, en als zodanig kan zij nooit sterven. Acacia speelt een belangrijke rol in het ritueel van de Vrijmetselarij en de plant is ook een symbool van onschuld.
Bron: A. Sutherland – AncientPages.com